Η όλη μανία με τα blogs μου θυμίζει Απόκριες αλλοτινών εποχών. Μασκαρευόμασταν προσπαθώντας να υποδυθούμε κάτι ιδιαίτερο, θέλαμε να είμαστε οι καλύτεροι και οι πιο πρωτότυποι για να διαπιστώσουμε μετά ότι οι περισσότεροι είχαν την ίδια φαεινή ιδέα με εμάς και είχαν ντυθεί καουμπόηδες ή Ζορό, μπαλαρίνες ή γατούλες. Ακόμη χειρότερα γίνονταν τα πράγματα στην καθιερωμένη σχολική έκθεση που ακολουθούσε με θέμα «Πώς πέρασα τις Απόκριες», όπου 25 στα 30 παιδιά της τάξης ξεκινούσαν με την πρωτότυπη εισαγωγή «Τι χαρά, τι χαρά ήρθαν οι Αποκριές!».
Κάπως έτσι είναι τα πράγματα και στην μπλογκόσφαιρα: «τι χαρά, τι χαρά, έχω προσωπικό μπλογκ!» φωνάζει ο ένας, «τι χαρά, τι χαρά, έχω δικό μου μπλογκ!» διαλαλεί ο άλλος, «τι χαρά, τι χαρά, έχω κι εγώ μπλογκ!» σφυρίζει κάποιος παραπέρα. Και είμαστε όλοι μια «ευχάριστη ατμόσφαιρα» καθώς δεν υπάρχει η δασκάλα για να βάλει το βαθμό της. Βέβαια κι εδώ υπάρχει η βαθμολογία του «πόσες επισκέψεις είχες σήμερα», αλλά κι αυτό λύνεται εύκολα, χρόνο και διάθεση να έχεις μόνο. Πηγαίνεις και διαβάζεις τους άλλους, γράφεις κάποιο σχόλιο στα κείμενα τους, αυτοί από περιέργεια μπαίνουν και διαβάζουν τι γράφεις εσύ, αφήνουν και κανένα σχόλιο και ο κύκλος διαγράφει αλλεπάλληλες τροχιές γύρω από τον εαυτό του. Το ζητούμενο εδώ φυσικά είναι το: «Κάντε κύκλο ρε!!!!!»
Σχόλια
..όλο κύκλους πια.. τόσους αιώνες δεν το βαρεθήκαμε..
:-)