Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φτερά και σπόροι

Βγαίνεις από το αβγό μικρό πουλάκι. Κάτι λίγα πούπουλα η μοναδική σου φορεσιά. Μεγαλώνοντας, μεγαλώνουν και τα πούπουλα, κάποτε πιστεύεις ότι έγιναν φτερά. Δοκιμάζεις να πετάξεις. Πόσα μέτρα άραγε θα καταφέρεις;

Τις περισσότερες φορές προσγειώνεσαι ανώμαλα στη γη. Βρίσκεις κουράγιο, ξαναπροσπαθείς. Μερικοί άνθρωποι συνεχίζουν μια ζωή ολόκληρη. Οι περισσότεροι τα παρατάνε νωρίς και ασχολούνται αποκλειστικά με την αναζήτηση σπόρων.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

20 χρόνια κομμάτια

 Αυτό το μπλογκ υπάρχει εδώ και είκοσι χρόνια. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν υπάρχουν αναγνώστες γιατί δεν υπάρχουν νέα κείμενα για να τους απασχολήσουν. Εγώ, επανέρχομαι μετά από μεγάλες παύσεις για να (απο)δείξω ότι ακόμη ζω και υπάρχω. Το μπλογκ ποτέ δεν πέθανε, αλλά και ποτέ δεν έζησε πραγματικά, κάτι που ισχύει και για μένα.  Αν διαβάζεις, γράψε ένα σχόλιο, να δω ότι υπάρχεις....

Κόλπα λόγια

  Κόλπα λόγια Οι λέξεις είναι ανύπαρκτες μέχρι να υπάρξουν Το ίδιο και οι σκέψεις Το ζοφερό βλέμμα ενός αγνώστου το αγνοείς Το διερευνητικό βλέμμα μιας άγνωστης το ερευνάς Το ερωτικό βλέμμα της αγάπης το γιορτάζεις   Ο πόθος είναι προϊόν εγκεφαλικής λειτουργίας Το ίδιο και ο πόνος Η αγάπη έχει μια άλλη διάρκεια και αιτία Δεν είναι προϊόν της ανάγκης Είναι η ανάγκη Η αιώνια Ο σκοπός Ο βωμός, ο αφιερωμένος στη ζωή Όλα τ’ άλλα περισσεύματα Περιττώματα

Άτιτλο

Όποιος στον ήλιο το φως ζητάει χάνει το φως του εξαρχής μα μία σπίθα στο σκοτάδι είναι ο ήλιος π’ αναζητείς Και το μυαλό γυρίζει πάλι κάνει στροφές που δε θα δεις είναι η στιγμή που φέρνει ζάλη κι όχι οι κύκλοι της ζωής Σε μια ιδέα επενδύεις κάνεις ελπίδα λέξη απλή και τα χαράματα όταν φύγει νιώθεις μια κάποια λύτρωση