Δεν ξέρω τι μου γίνεται
δεν ξέρω που πηγαίνω
ότι γνωρίζω επιμένω
και το παιχνίδι συνεχίζεται
Κόλπα λόγια Οι λέξεις είναι ανύπαρκτες μέχρι να υπάρξουν Το ίδιο και οι σκέψεις Το ζοφερό βλέμμα ενός αγνώστου το αγνοείς Το διερευνητικό βλέμμα μιας άγνωστης το ερευνάς Το ερωτικό βλέμμα της αγάπης το γιορτάζεις Ο πόθος είναι προϊόν εγκεφαλικής λειτουργίας Το ίδιο και ο πόνος Η αγάπη έχει μια άλλη διάρκεια και αιτία Δεν είναι προϊόν της ανάγκης Είναι η ανάγκη Η αιώνια Ο σκοπός Ο βωμός, ο αφιερωμένος στη ζωή Όλα τ’ άλλα περισσεύματα Περιττώματα
Σχόλια
Καλή σου μέρα!
Καλό απόγευμα!
Kαι πάλιν λέγω χαίρε!
Σε ξαναματαχαιρετώ και χαίρομαι να σε διαβάζω!
Λοιπόν... κατά βάσιν όλοι μέσα στη μαύρη μαυρίλα είμαστε, πού να δεις τι γίνεται και στη Δανία και δεν πίστευα η άφρων το Σαιξπήρο που το είπε ο ανήρ "there is something rotten in the kingdom of Denmark"
Διάβασε Αρκά (ομοίως της παρέας, καταθλιπτικός κι αυτός), τη "Ζωή μετά"... που πήγε ο Descartes στον Παράδεισο με τη γνωστή του φράση "Σκέπτομαι, άρα υπάρχω". Τότε λέει ο άγγελος τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη και του λέει:
"Δεν υπάρχεις, αλλά μην το σκέφτεσαι"
Σ' έφτιαξα τώρα, ε;
Και γιατί να είναι διαφορετικά τα πράγματα και οι άνθρωποι στην Δανιμαρκία; Όπου και να πας «Η πόλις θα σε ακολουθεί». Βεβαία εγώ έχω μια άλλη εντύπωση ονειρική, ίσως λόγω της σύντομης παραμονής μου εκεί αλλά και λόγω μιας όμορφης παρεξήγησης.
Στην Κοπεγχάγη πέρασα κάποτε ένα σαρανταοκτάωρο. Περισσότερες από 20 ώρες ήμουν στους δρόμους της περπατώντας, καθώς οι συνταξιδιώτισσες μου ήταν της άποψης ότι έπρεπε να τα δούμε όλα. Ατέλειωτοι καβγάδες και γκρίνια από μέρους μου, αλλά εκ των υστέρων αυτό που έμεινε είναι ατέλειωτες όμορφες εικόνες και ευγνωμοσύνη. Το πέρασμα μας από την Χριστιανία με έκανε να νομίζω ότι βρισκόμουν στην Χριστιανία (Όσλο) του Χάμσουν και ότι δεν μπορεί κάπου θα συναντούσα την Υλαγιαλή. Από τότε κάθε φορά που πιάνω την «Πείνα» στα χέρια μου, χαμογελώ συνωμοτικά κι ευτυχισμένα, νιώθοντας ταυτόχρονα και λίγο άσχημα για την άγνοια μου.
που καταστρέφης νέους κε θάπτης των κορών
να πέσει τιμορία από τον ουρανόν,
να λείψης απ’ τους χάρτας κε τον οκεανόν."
Και τις ευχές μου για την γιορτή σου καθώς για κάποιον λόγο δεν πέρασε το σχόλιο μου στο ιστολόγιο σου.
(Αυτό το επώνυμο μου αρέσει. Ένα ούφο, ως η υποφαινομένη, το βρίσκει πολύ πιο élégant από του Versace ή του Dior. Aν εμπορεύεσαι και υφάσματα, έχεις κάνει την προίκα σου κάπου εκεί στην άκρη του Σύμπαντος, δυο βήματα πιο πέρα δηλαδή)