Βρέθηκα σήμερα στο Σύνταγμα. Περπάτησα για λίγο στη λεωφόρο Αμαλίας. Και έτσι ξαφνικά το αποφάσισα για τον εαυτό μου, ότι από σήμερα για μένα θα λέγεται Λεωφόρος Αμαλίας Καλυβίνου. Και αν ήταν στο χέρι μου, στο κτίριο της Βουλής θα κυμάτιζε από αύριο ένα τεράστιο πανό που θα έγραφε: «Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας...»
Αν με ρωτήσει η κόρη μου κάποτε από που πήρε το όνομα της αυτή η λεωφόρος, θα της πω δίχως δεύτερη σκέψη: από μια κοπέλα που πέθανε με το κεφάλι ψηλά ζητώντας το αυτονόητο: αξιοπρέπεια.
Αν με ρωτήσει η κόρη μου κάποτε από που πήρε το όνομα της αυτή η λεωφόρος, θα της πω δίχως δεύτερη σκέψη: από μια κοπέλα που πέθανε με το κεφάλι ψηλά ζητώντας το αυτονόητο: αξιοπρέπεια.
Σχόλια