Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάιος, 2008

Το συμβούλιο (2)

Την έκανα χάλια την αδελφούλα πάλι, συλλογίστηκε καθώς ανηφόριζε το μονοπάτι μέσα από τα πεύκα που οδηγούσε στην Α’ Ψυχιατρική Κλινική. Ένιωθε άσχημα, αλλά ήταν αποφασισμένος να συνεχίσει το Θανάσημο Στοίχημα όπως το αποκαλούσε. «Παράπλευρες απώλειες» σκέφτηκε, παραξενευμένος με την χρήση του νεόκοπου αμερικάνικου ευφημισμού που γι’ αυτόν σήμαινε διαμελισμένα κορμιά αθώων παιδιών , καθώς πάντοτε η φράση συνοδεύονταν από φωτογραφίες διαμελισμένων ανθρώπινων σωμάτων που σκοτώθηκαν κατά λάθος. Ένιωσε τα μάτια του να βουρκώνουν και θύμωσε με τον εαυτό του. Αυτό ήταν σημάδι απώλειας του ελέγχου και ο αυτοέλεγχος ήταν το μοναδικό του όπλο. Από την άλλη τον λύγιζε αυτή η τρυφερότητα της αδελφής του. Εκεί που νόμιζε στα σαράντα κάτι του ότι δεν υπήρχε στον κόσμο άνθρωπος που να νοιάζεται γι’ αυτόν, επανεμφανίζεται η αδελφούλα, όπως συνήθιζε να την λέει στα χρόνια της αθωότητας, έρχεται καθημερινά να τον δει και είναι εμφανώς συγκλονισμένη με τις περιπέτειες του Big Brother της, όπως συνήθιζε...

Το συμβούλιο

- Υπάρχει χρώμα καναρινί; - Ε και βέβαια! Το χρώμα που έχουν τα καναρίνια δεν είναι το καναρινί; Αν ήταν πορτοκαλί θα τα έλεγαν πορτοκάλια κι όχι καναρίνια. - Αφού το θέτεις έτσι. Άντε γεια σου τώρα, πάω να φάω ένα μηλί μήλο και να πιω ένα ποτήρι νερουλί νερό. - Καλά είσαι εντελώς για δέσιμο μου φαίνεται! Αν συγκρίνεις μήλα με πορτοκάλια φυσικά θα καταλήξεις σε λάθος συμπεράσματα. Τέλος πάντων, δεν μπορείς να καταλάβεις. Που άφησες τα τσιγάρα μου; - Δεν σου έφερα, ξέχασες πως οι γιατροί είπαν πως πρέπει να το κόψεις. Σε πειράζει στα πνευμόνια και παθαίνεις περισσότερες κρίσεις. - Θα σου λεγα τώρα μωρή ξεσκισμένη πουτάνα, ρουφήχτρα, ξεκωλιάρα που τον παίρνεις τα μεσάνυχτα και δεν ακούς τα αηδόνια, αλλά δεν σου λέω, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν καταλαβαίνεις. Α μωρή μπουχέσα που ακούς τους γιατρούς. Να σηκωθείς να φύγεις αμέσως και να μην σε ξαναδώ μπροστά μου. Πράκτορισσα των εξωγήινων πολιορκητών της μνήμης και του πένθους! Χάσου από εδώ, μην αμολήσω τα σκυλιά του παραδείσου και σε κάνουν...