ΛΕΞΙΜΑΡΓΙΑ

Το τραγούδι με τον παραπάνω τίτλο και την απλή μελωδία με έχει στοιχειώσει τον τελευταίο καιρό. Το έχω ακούσει αρκετές δεκάδες φορές. Η φωνή, τα γυρίσματα της, το πάθος, η αραβική γλώσσα που δεν καταλαβαίνω - και γίνεται κομμάτι της μουσικής - δημιουργούν ένα μείγμα αξεπέραστα γοητευτικό. Σαγηνευτικό. Ερμηνεύτρια του τραγουδιού είναι Asmahan, η Βασίλισσα του Βουνού, όπως την αποκαλούσαν οι συμπολίτες της στην Σουέιντα της Συρίας. Στα μάτια μου όμως φαντάζει ως Νεράιδα. Η ζωή της ξεκίνησε από το νερό και κατέληξε σε αυτό. Από το Αιγαίο στο Νείλο. Στα 26 χρόνια που πρόλαβε να ζήσει έκανε εμπειρίες που μερικοί από εμάς θα χρειάζονταν αρκετές ζωές για να τις ζήσουν. Παντρεύτηκε τρεις φορές, απέκτησε μια κόρη, έπαιξε σε κινηματογραφικές ταινίες, ηχογράφησε τραγούδια και υπήρξε ακόμη και μυστική πράκτορας στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεννήθηκε πάνω στο καράβι που μετέφερε την οικογένεια της από τη Σμύρνη στο Λίβανο το 1918. Σκοτώθηκε σε τροχαίο, όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε βυθί...

Στα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης, εγκαταλείποντας ανεπιστρεπτί τις όμορφες συμπληγάδες της εφηβείας, είχαμε καταλήξει εγώ κι ο φίλος μου ο Γιώργος ότι πλέον είναι δύσκολο, αν όχι ανέφικτο, να δημιουργήσεις μια καινούρια σχέση της προκοπής. Πάντα μεταξύ του εαυτού σου και του καινούριου ανθρώπου θα μεσολαβεί το «που να σου εξηγώ». Αυτό περιελάμβανε όλα αυτά που είχαμε ζήσει τον καιρό των συμπληγάδων και που μόνο οι συνοδοιπόροι εκείνης της εποχής μπορούσαν να κατανοήσουν. Ένα αστείο, μια φράση, ένα τραγούδι, ένα βιβλίο, ήταν ποτισμένα με συναισθήματα, ανθρώπους, συμβάντα, σκέψεις και όνειρα. Ο χρόνος ως γνωστόν συνέχισε να κυλάει και μετά από χρόνια διαπίστωσα ότι πλέον μαζεύτηκαν αρκετές περίοδοι στη ζωή μου που κατέχουν την ετικέτα «που να σου εξηγώ». Κάθε τέτοια περίοδος, χαρακτηρίζεται από την παρουσία διαφορετικών προσώπων που συνάντησα, είναι συνήθως ποτισμένη μέχρι τα σωθικά με νοσταλγία και αφελή πεποίθηση μεγαλείου. Περηφάνια για τους μυστικούς κώδικες που μόνο εγώ και οι εκλεκ...

«Ήρθα στην Αθήνα πριν από 38 χρόνια. Τότε φορούσα κουστούμι και γραβάτα όταν κατέβαινα στο χωριό για να γνωρίζουν όλοι ότι είμαι Αθηναίος. Είχα μια μύτη ίσα με κει πάνω. Σήμερα ντρέπομαι να πω ότι μένω στην Αθήνα… Όλοι για ένα κομμάτι γης στην επαρχία παρακαλάμε… Όταν πάρω την γαμημένη σύνταξη (με το παρντόν) θα κατέβω στο χωριό για πάντα. Να ζήσω τουλάχιστον όσα χρόνια μου απομένουν σαν άνθρωπος.» «Τις προάλλες ένας γιατρός ήθελε να μου κάνει τον ξύπνιο. Άλλο κυκλοφοριακό και άλλο κυκλοφορικό μου λέει, όταν του ανέφερα τα προβλήματα που έχω με την υψηλή μου πίεση. Ήθελε να μου κάνει και διάλεξη περί γλώσσας, άλλα τον έκοψα. Γιατρέ, ωραία όλα αυτά που λες, αλλά εγώ πάσχω από κυκλοφοριακό όσο και να βαράς τον κώλο σου κάτω.»

Ο καθένας έχει κάποια τραγούδια που όχι απλώς τον συνόδεψαν σε κάποια φάση της ζωής του, αλλά που έγιναν φάση της ζωής του. Το Pleasant Street είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για μένα. Είναι η εποχή που πετούσα. Θα πρέπει να ήταν μια από τις πρώτες συναυλίες (αν όχι η πρώτη) του Eric Burdon στη Θεσσαλονίκη στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο, αυτό που όλος ο κόσμος ήξερε ως «Παλαί ντε Σπορ», αρχές δεκαετίας 80. 400 δραχμές το εισιτήριο. Θυμάμαι σαν και τώρα την χαρά όταν πήρα το εισιτήριο στα χέρια μου λίγες μέρες πριν την συναυλία. Τα βράδια τότε συνήθιζα να κλειδαμπαρώνομαι στο δωμάτιο μου και να διαβάζω ακούγοντας ράδιο. Έχτιζα τις μυθολογίες μου και ικέτευα την ιέρεια μου. Κάποιος καλός άνθρωπος στο Πρώτο Πρόγραμμα (πόσοι καλοί άνθρωποι υπήρχαν τότε στην Ελληνική Ραδιοφωνία δε λέγεται) παρουσίασε σε μια εκπομπή ολόκληρο το άλμπουμ του Tim Buckley , Goodbye and Hello. Την επόμενη ημέρα «σκότωσα» το εισιτήριο του Eric Burdon χωρίς κανέναν δισταγμό και αγόρασα το δίσκο. Τον έλιωσα κυρ...

Μετά το προχθεσινό άρθρο (11/6/06) στο Ε της Ελευθεροτυπίας του δημοσιογράφου Κ.Γ. έγινε το έλα να δεις στο χωριό μας. Αρκετοί ΙστολογιοΓράφοι (ΙΓ) έσκισαν τα καλτσόν τους από εκνευρισμό για την - και καλά - σκληρή επίθεση που έχει εξαπολύσει το κατεστημένο των διαπλεκόμενων συγκροτημάτων παραγωγής έντυπου υλικού προς την κοινότητα των ΙστολογιοΓράφων, η δε ψυχραιμία έφυγε και πάλι στις περισσότερες περιπτώσεις για πολυήμερες διακοπές. Η κοινότητα των ιστολογιογράφων Ακόμη και ο Προκρούστης να ήσουν θα ήταν δύσκολο να ανακαλύψεις μια κοινή ταυτότητα σε αυτούς που διατηρούν ΙΓια, δηλαδή να σχηματίσεις κοινότητα με ομοιογενή χαρακτηριστικά. Υπάρχει ένας σχετικά νέος διαδραστικός τρόπος έκφρασης, ο οποίος είναι εύκολα και ελεύθερα προσβάσιμος. Επομένως αν θέλεις να εκθέσεις τον εαυτό σου, τα γραπτά σου, τις απόψεις σου, τα ενδιαφέροντα σου, αν θέλεις να επικοινωνήσεις ή να παρηγορήσεις τη μοναξιά σου, έχεις πλέον ένα ακόμη μέσο στη διάθεσή σου. Βέβαια αν ήσουν ο Tajfel ή ο Turner μπορεί ...

Δέσμιος του φόβου για τη θάλασσα. Φόβος στο αεροπλάνο. Φόβος στην εθνική οδό. Φόβος του θανάτου ή μήπως της ταλαιπωρίας πριν απ’ αυτόν; Μέσα στην πόλη δε φοβάμαι. Φοβάμαι τα ταξίδια. Θέλω να φεύγω, αλλά συνήθως μένω. Δε μετακινούμαι εύκολα. Έχω κολλήσει σαν το στρείδι στο βράχο της πόλης. Μου αρέσουν πολύ οι νέες εικόνες, οι όμορφες εικόνες. Το διαμέρισμα φαντάζει σαν κλουβί αυτές τις μέρες. Δεν θέλω να είμαι στην Αθήνα. Δε θέλω πόλεις. Κάτι σαν χίπικο όνειρο μετανοημένου γιάπι: θέλω να ζήσω στη φύση, να την νιώσω, να προσπαθήσω να την καταλάβω. Η επανάληψη της πόλης με απομυζεί, σκοτώνει τη φαντασία, κοιμίζει τους φόβους, με ωθεί σε νάρκη δίχως όνειρα, με καθοδηγεί στην απάθεια, στην αθεράπευτη αδιαφορία για τα πάντα. Το χρήμα. Η εργασία που παρέχει το χρήμα αποτελεί το λογικό επιχείρημα που επικροτεί την απάθεια. Τον εν ζωή θάνατο. Θέλω ν’ ακούω το φλοίσβο της θάλασσας, αλλά όχι από τα ηχεία της τηλεόρασης. Θέλω ν’ ακούω τον αέρα να λυσσομανά και το αποτέλεσμα της οργής του να είναι...

Ώρες τώρα διαβάζω. Μέρες, μήνες, χρόνια διαβάζω. Νιώθω σαν μια δεξαμενή λέξεων, εννοιών, εικόνων. Κι όλο σκέφτομαι πως θα πρέπει ν’ αδειάσω λίγο, να ξεφορτωθώ κάτι από αυτά που έχουν μαζευτεί μέσα μου σε μια προσπάθεια να δημιουργήσω χώρο, να πορευτώ επιτέλους αμφίδρομα. Μα πάντα σκοντάφτω… Ο Γιώργος κάποτε είπε: «Ρε μαλάκα, έχουν γραφτεί τα πάντα, δεν έμεινε τίποτα να γράψουμε εμείς!!!». Από τη στιγμή που οι δυνατότητες και οι προϋποθέσεις εύκολης συγγραφής πολλαπλασιάστηκαν, αυξήθηκαν και τα κείμενα με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Επαναλήψεις, αυτοσχεδιασμοί πάνω στα ίδια μοτίβα. Χρειάζεσαι μέρες για να διαβάσεις μόνο τους τίτλους των βιβλίων που κυκλοφορούν. Η βδομάδα δε σου φτάνει ούτε καν για να διαβάσεις τις κυριακάτικες εφημερίδες. Κι έτσι ξεφυλλίζεις, εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία, blogs, διαβάζεις ό,τι προλαβαίνεις κι επιλέγεις ό,τι μπορείς από το πλήθος υλικού που σε βομβαρδίζει. Οι πληροφορίες αυξάνουν με ξέφρενους ρυθμούς και δεν έχεις πλέον ούτε μαθηματικά την πιθανότητα να τις ...

Κεντρικό δελτίο ειδήσεων ΝΕΤ χθες βράδυ η μεγάλη αποκάλυψη: τελικά οι κύκνοι μπορεί και να μην πεθαίνουν από την γρίπη των πτηνών, αλλά από την κούραση, καθώς κάνουν μεγάλα ταξίδια και ήταν και βαρύς ο χειμώνας. Αποκλειστική συνέντευξη κυνηγού δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι τελικά είναι η κούραση και όχι η γρίπη που σκοτώνει τους κύκνους, «το είπαν και πολλοί επιστήμονες που πέρασαν από δω». Κεντρικό δελτίο ειδήσεων ARD (πρώτο γερμανικό κρατικό κανάλι) χθες βράδυ: σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύχτηκε η νήσος R ü gen . Προληπτική θανάτωση χιλιάδων πτηνών. Στην Ελλάδα ένας γραφειοκράτης γενικός γραμματέας υπουργείου δηλώνει: δεν πρέπει να υπάρχει πανικός, εξάλλου ο κίνδυνος δεν είναι μεγάλος καθώς η ασθένεια δεν έχει βρεθεί για την ώρα σε κατοικίδια ζώα. Στην Γερμανία η πρωθυπουργός της χώρας επισκέπτεται τη R ü gen και δηλώνει ότι η κυβέρνηση αναγνωρίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης και θα προσφέρει κάθε δυνατή υποστήριξη. "Κι ύστερα μου μιλάς για καλοκαίρια ......